de toepassing van de I-Tjing in onze tijd

 

We leven in een tijd en in een cultuur die zich de afgelopen jaren ontwikkelde tot extreem yang, mentaal en steeds op volle snelheid, gericht op resultaat op korte-termijn. Met al dit yang zitten we nogal eens in de vervorming: te veel, te snel, te hebberig.

De Oosterse cultuur biedt een waardevol alternatief. Het kan ook meer gevoelsmatig, concreet, rustig, meer gericht op harmonie en op lange termijn, kortom ‘meer yin’.
Harmonie is er alleen bij de juiste afwisseling en de juiste balans tussen twee uitersten, de juiste middenweg.

De I-Tjing leert ons die andere kant te zien en toe te passen.
Niet alleen met hoge snelheid doorpezen op jacht naar resultaat. Maar ook de tijd nemen voor een terugblik, de rust om op adem te komen en bij te tanken. Dat brengt verdieping, voeding en nieuwe inspiratie.
Niet jezelf teveel omringen met zekerheden, bezit en kennis. Maar een open mind houden, ruimte voor verwondering, aandacht voor de visies van anderen en nieuwsgierigheid om de dingen eens op een andere manier te proberen.

Voor mij persoonlijk vormt de tijd, de beleving van de tijd, een verrijkend thema. Wij leven en werken in het regiem van de klokketijd. We ervaren de tijd als lineair: iets begint, we werken eraan, en vervolgens komt het tot een eind. Klaar. Volgende project.
In de I-Tjing komt lineaire tijd niet voor. Steeds wijst het boek erop dat een begin altijd een vervolg is op iets wat eraan voorafging. En een eind is altijd de afsluiting van de ene cyclus waarna een volgende begint. Leven is een cyclisch proces, als een spiraal. Ook geboorte en dood zijn te zien als fasen in een langer overstijgend proces.
In de I-Tjing gaat het overal om cyclische tijd. Je zit in je bezigheden en je vergeet de tijd. Zoals een kind speelt, een schrijver schrijft, een schilder schildert: het is alsof er geen tijd bestaat. Ineens is het een paar uur later!! Stel je toch eens voor dat je je werk en je andere primaire processen zo kon doen dat je er de tijd bij vergeet … En hoe blijf je in die betrokkenheid toch wakker en waakzaam?

Een confronterend thema is de individualiteit.
Hier in het westen zijn wij sterk gericht op onszelf als individu. Je hebt je partner, vrienden en collega’s, je targets, ambities, eigendommen. Je werkt voor je geld, je carrière en je mooie vakanties.
De I-Tjing wijst je steeds op belangen en doelen die je eigen Ik overstijgen: je doet de dingen niet primair voor jezelf, je doet ze ook voor anderen, voor het geheel, voor volgende generaties, als offer aan je voorouders.
Het is een uitdaging dit overstijgende te vertalen naar je eigen focus en ambities. Zo vorm je van binnenuit een visie over wat je hier te doen hebt, wat je beschouwt als je functie. Wat is jouw zinvolle bijdrage? Wat zijn de dingen die er voor jou toe doen?

Ik ervaar de I-Tjing mede als een kompas voor persoonlijke zingeving.